Горад, які нарадзіла чыгунка. Прыпынак, што стаў сталіцай Палесся і Наваградчыны — на скрыжаванні дарог, эпох і людзей.

Ад маёнтка да чыгуначнага вузла

Першыя згадкі пра паселішча на месцы Баранавічаў адносяцца да XVII стагоддзя. Але сапраўдны рост горада пачаўся ў 1870-я гады, калі праз гэтыя землі правялі Маскоўска-Брэсцкую і Пецярбургска-Ровенскую чыгункі. Дзве магістралі перакрыжаваліся тут — і невялікі пасёлак пры станцыі ператварыўся ў адзін з найважнейшых транспартных вузлоў заходняй часткі імперыі.

Стаўка, вайна, аднаўленне

У Першую сусветную вайну менавіта тут, на чыгуначным вузле, размяшчалася Стаўка Вярхоўнага галоўнакамандуючага рускай арміі — горад некалькі разоў наведваў імператар Мікалай II. Другая сусветная вайна прынесла Баранавічам разбурэнні: акупацыя, знішчаныя прадпрыемствы і кварталы. Пасляваеннае аднаўленне зноў зрабіла горад прамысловым цэнтрам рэгіёна.

Тры пункты на карце горада

Асновы гарадскога аблічча — храмы, музеі і вуліцы, якія памятаюць розныя эпохі.

Свята-Пакроўскі сабор

Пабудаваны ў 1924–1931 гг., адна з галоўных архітэктурных дамінант горада і цэнтр праваслаўнага прыхода.

Прамысловы і культурны цэнтр Брэстчыны

Сёння Баранавічы — адзін з найбуйнейшых гарадоў Беларусі, дзе дзейнічаюць прадпрыемствы лёгкай і харчовай прамысловасці, дзяржаўны ўніверсітэт, драматычны тэатр і музей выяўленчага мастацтва. Горад захоўвае сваю галоўную рысу — быць месцам сустрэчы дарог і людзей.

Горад, які варта пабачыць

Баранавічы — гэта гісторыя пра тое, як чыгунка можа стварыць горад, а горад — захаваць памяць пра ўсе дарогі, што праз яго прайшлі. Дзякуй за ўвагу.